متن : ( و الخفاء ليلتين ) في الحكم به بعدهما ، خلافا لما روي في شواذ الأخبار من اعتبار ذلك كله . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : اگر ماه دو شب مخفى شد نمىتوان شب سوّم را اوّل ماه دانست . مرحوم شارح مىفرماين : ولى در بعض از اخبار شاذّه مضامينى وارد شده كه اين علامت و علائم قبل را معتبر قرار داده . مؤلف گويد : شايد علّت و وجه علامت اخير اين باشد كه در هر ماه يكشب فقط محاق اتّفاق مىافتد و آن وقتى استكه شمس و قمر در يك برج با هم اجتماع نموده و نصف ظلمانى آن به طرف كره زمين باشد و آن شب آخر ماه استكه يك شب مىباشد چنانچه شيخ مصلح الدّين لارى در شرح هيئت فارسى چنين مرقوم نموده حال اگر دو شب پشت سر هم محاق واقع شد اين خود علامت است كه شب دوّم شب اوّل ماه است زيرا محاق دو شب نميباشد . قوله : فى الحكم به بعدها : يعنى در حكم به ثبوت اوّل ماه خفاء ماه در دو شب معتبر نمىباشد ، ضمير در [ به ] به هلال و در [ بعدها ] به ليلة دوّم راجعست . قوله : من اعتبار ذلك كلّه : مشاراليه [ ذلك ] امور غير معتبر مذكور مىباشد . متن : ( و المحبوس ) بحيث غمت عليه الشهور ( يتوخى ) أي يتحرى شهرا يغلب ( على ظنه ) أنه هو ، فيجب عليه